Velen informeren naar jullie toestand.
Steeds hetzelfde verhaal : ze zaten op een veilige afstand van de cycloon.
Jullie zullen het echt zelf moeten vertellen, dan pas kunnen we er ons een echt beeld van maken.
skip to main |
skip to sidebar
Bangladesh van 9 tot 22 november 2007
Even wat anders
Dat zal een ieder goed doen
Op zoek naar het avontuur
Genieten van de mooie omgeving
Een unieke ervaring
Dat zal een ieder goed doen
Op zoek naar het avontuur
Genieten van de mooie omgeving
Een unieke ervaring
1 opmerking:
Eindelijk kan ik reageren op jouw blogspot. Het is hier 1u56 en iedereen is gaan slapen, dus heb ik even de pc vrij. Als je gaat kijken op de weblog van WS zal je al reacties vinden die ik vanavond plaatste op het berichtje van Annelies, jou, Anneke, Wim en Kris, de ouders van Anne-Sophie.
Er staat ook een reactie op het laatste artikel van vandaag die van Frans komt en bestemd is voor zijn vrouw. Kan jij dat doormailen naar haar e-mailadres dat in dat berichtje staat ?
We zijn bij donkeren toegekomen in Dhaka en hebben dus nog niet gezien of de storm hier veel schade heeft toegebracht, maar volgens de krant waren er hier toch ook 6 doden. Dus we waren donderdag net op tijd vertrokken uit Dhaka en gelukkig voor ons in de goede richting. Behalve de stroompanne hebben wij niks ondervonden van Sidr. In het zuiden daarentegen...
Aanvankelijk was de ontgoocheling groot omdat we dan toch de mangrove forest niet zouden te zien krijgen en de aansluitende boottocht ook mochten vergeten. Inmiddels zijn we vooral blij dat we het niet hebben moeten meemaken, want het moet verschrikkelijk geweest zijn. Het mangrove forest heeft een groot deel van de schok opgevangen. Ondertussen zaten wij dus in het noordwesten, bij de grens met India, van waaruit de begeleider soms, als het lukte bier liet smokkelen voor onze groep (niet voor publicatie !) Gisteren bleek het lang verwachte bier overigens alcoholvrij, lauw bier te zijn, maar daar heb ik dus geen last van gehad.
Het bericht dat vandaag werd geplaasts komt van Vinciane, die, zo bleek vandaag op de home Vermeylen op dezelfde gang zat als Ann Debecker en zelfs goed bevriend was met haar. Zij is wel pas in 1984 aangekomen in de home, maar ze herinnerde zich er nog veel van.
Wij hebben hier ongelooflijke taferelen meegemaakt. Een volledig dorp, van groot tot klein, dat toestroomde toen wij, witte mensen, aankwamen in hun dorp. Meestal werden we hier ook ontvangen door een haag van mensen (vakbondsleden of leden van de vrouwenbeweging) die klaarstonden om aan elk groepslid een bloem te overhandigen. Vandaag bezochten we onder andere een staalgieterij - zeer primitief - waar kinderen vanaf 15 jaar op blote voeten het gesmolten staal opvangen in een emmer en dan in een vorm gieten. ER liep ook een kind van amper 10 jaar rond als leerjongen. Gisteren ontmoetten we in een steenbakkerij een kind van 12 - 13 jaar dat telkens gedurende 1 maand van huis wegbleef om daar te werken en 's nachts sliep die daar in een rieten schuur op de werf tussen de ploeg mannen. In het dorp van onze begeleider Zorab zijn we heel hartelijk ontvangen, hebben we tussen de rijstvelden gewandeld, een brede rivier overgestoken via een stevige rieten brug en gezien hoe het eten werd klaargemaakt op de grond in zelfgemaakte kleien oventjes. Ik kan je verzekeren dat je daar de eerste dagen niet zou van eten, maar inmiddels zijn we dat al gewoon en het was zeer lekker eten. Terwijl we op het terras zaten te eten stroomden ook weer dorpelingen toe om te kijken en te zwaaien naar die rare blanken. We bezochten ook klaslokalen waar 80 kinderen in kleermakerszit in een donker lokaal de les volgden en toch nog flink konden lachen toen ze ons verwelkomden.
En over het verkeer in Bangladesh zal ik schrijven als we veilig en wel weer thuis zijn. Nu zijn we al in Dhaka, dus dat is al iets. En binnenkort zijn we thuis...blij, vermoeid en benieuwd naar het verhaal van de thuisblijvers. Groetjes,
Marc
nb Morgen zal ik de pc aan de vrienden van de groep overlaten, dus ik weet niet of ik zal kunnen internetten. Misschien wel, na middernacht of zo, we zien wel, en zoniet wordt het de gsm,
Een reactie posten